Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας


Ιατρικό Τμήμα Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Ιατρικό ΤμήμαΠανεπιστημίου Θεσσαλίας;
   
ISSN: 1792-801X






Αναζήτηση βιβλιογραφίας

PubMed


Heal link


Scorpus















25/09/2011... 9ο Τεύχος HelMedica Άρθρο 2.1δ
.

Πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες για ιατρικές παθήσεις ή καταστάσεις.
Τίτλος : Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ (AAP) ΕΚΔΙΔΕΙ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
  

Επιμέλεια-μετάφραση : Τσίντου Μαγδαληνή*
Τμήμα : Ιατρικό Τμήμα Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
*Editor in Chief, reviewer, webmaster.

Κατεβάστε το άρθρο.


            30 Αυγούστου, 2011.

            Οι κατευθυντήριες οδηγίες Κλινικής Πρακτικής και η τεχνική αναφορά της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (ΑΑΡ), που δημοσιεύθηκαν διαδικτυακά την 29η Αυγούστου και θα εμφανιστούν στο τεύχος Σεπτεμβρίου του περιοδικού Pediatrics (Παιδιατρική), απευθύνονται στη διάγνωση και διαχείριση της αρχικής λοίμωξης του ουροποιητικού συστήματος (UTI) σε εμπύρετα βρέφη και μικρά παιδιά.

            «Η διάγνωση και διαχείριση των ουρολοιμώξεων σε μικρά παιδιά, αποτελούν πρόκληση κλινικά», γράφει η S. Maria E. Finnell, MD, MS, και οι συνεργάτες της από την Υποεπιτροπή ΑΑΡ για τη λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος που συνέγραψαν την Τεχνική Αναφορά. «Η αναφορά αυτή αναπτύχθηκε για να ενημερώσει τις αναθεωρημένες, βασισμένες σε στοιχεία, κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τη διάγνωση και τη διαχείριση των αρχικών ουρολοιμώξεων σε εμπύρετα βρέφη και μικρά παιδιά, από 2 έως 24 μηνών.... Το εννοιολογικό μοντέλο που παρουσιάσθηκε στην τεχνική αναφορά του 1999 επικαιροποιήθηκε μετά από μια συνολική ανασκόπηση της δημοσιευμένης βιβλιογραφίας."

            Κλινικά χαρακτηριστικά, νέες μέθοδοι ανάλυσης ούρων

            Με βάση την ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις για την αποτελεσματικότητα της αντιμικροβιακής προφύλαξης ώστε να αποτραπεί η υποτροπή της UTI, οι συγγραφείς της αναφοράς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ειδικά κλινικά χαρακτηριστικά και οι νέες μέθοδοι ανάλυσης ούρων μπορούν να βοηθήσουν τους κλινικούς ιατρούς να καθορίσουν ποια εμπύρετα παιδιά βρίσκονται σε πολύ χαμηλό κίνδυνο για UTI. Τα ευρήματά τους περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

            Σε σύγκριση με την παρεντερική θεραπεία, η από του στόματος αντιμικροβιακή θεραπεία είναι εξίσου αποτελεσματική στη θεραπεία της ουρολοίμωξης (UTI).

            Τα στοιχεία από δημοσιευμένες, τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες δείχνουν ότι όταν η ανιούσα κυστεουρηθρογραφία (VCUG) δείχνει κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση (VUR), δεν συνιστάται αντιμικροβιακή προφύλαξη για την πρόληψη εμπύρετης λοίμωξης του ουροποιητικού.

            Η ευαισθησία του υπερηχογραφήματος του ουροποιητικού συστήματος μετά την πρώτη ουρολοίμωξη είναι φτωχή.

            Ο κίνδυνος για νεφρική βλάβη από ουρολοίμωξη μπορεί να μειωθεί με πρώιμη αντιμικροβιακή θεραπεία.

            "Η πρόσφατη βιβλιογραφία συμφωνεί με τα περισσότερα από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην τεχνική αναφορά του 1999, αλλά οι μετα-αναλύσεις των δεδομένων από τις πρόσφατες, τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές δεν υποστηρίζουν την αντιμικροβιακή προφύλαξη για την αποτροπή εμπύρετου ουρολοίμωξης," γράφουν οι συντάκτες της αναφοράς. «Το εύρημα αυτό αντιστρατεύεται... τη VCUG μετά την πρώτη ουρολοίμωξη."

            Συστάσεις της APP

            Με βάση αυτή την τεχνική αναφορά και τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία της, ο Kenneth B. Roberts, MD, και οι συνεργάτες του από την Υποεπιτροπή της ΑΑΡ για τη λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος που συνυπέγραψαν τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες κλινικής πρακτικής, εξέδωσαν συστάσεις για τη διάγνωση και τη διαχείριση της πρώτης UTI σε εμπύρετα βρέφη και παιδιά ηλικίας 2 έως 24 μηνών. Οι αλλαγές από τις προηγούμενες κατευθυντήριες οδηγίες της AAP, περιλαμβάνουν κριτήρια για τη διάγνωση των ουρολοιμώξεων και συστάσεις για την απεικόνιση.

            Οι ειδικές συστάσεις στις νέες κατευθυντήριες οδηγίες κλινικής πρακτικής περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

            Η διάγνωση των ουρολοιμώξεων γίνεται από ένα κατάλληλα συλλεχθέν δείγμα ούρων με βάση την παρουσία πυουρίας, καθώς και 50.000 αποικιών ανά ml ή περισσότερων ενός μόνο ουροπαθογόνου οργανισμού.

            Για να διευκολυνθεί η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των επαναλαμβανόμενων ουρολοιμώξεων, η στενή κλινική παρακολούθηση θα πρέπει να διατηρείται μετά από τις 7 έως 14 ημέρες αντιμικροβιακής θεραπείας.

            Για τη διάγνωση ανατομικών ανωμαλιών, θα πρέπει να εκτελείται υπερηχογράφημα νεφρών και ουροδόχου κύστης.

            Επειδή τα στοιχεία από τις πιο πρόσφατες 6 μελέτες δεν υποστηρίζουν τη χρήση αντιμικροβιακής προφύλαξης για την αποτροπή εμπύρετης υποτροπιάζουσας ουρολοίμωξης σε βρέφη χωρίς VUR (κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση) ή με βαθμό 1 έως 4 VUR, η VCUG (ανιούσα κυστεουρηθρογραφία) δεν συνιστάται συνήθως μετά την πρώτη ουρολοίμωξη.

            Ωστόσο, η VCUG ενδείκνυται, εάν τα υπερηχογραγικά αποτελέσματα νεφρών και ουροδόχου κύστης δείχνουν υδρονέφρωση, ουλοποίηση, ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία υψηλού βαθμού VUR ή αποφρακτικής ουροπάθειας, όπως και σε άλλες άτυπες ή πολύπλοκες κλινικές συνθήκες.

            Τα βρέφη και τα παιδιά που έχουν επανεμφάνιση μιας εμπύρετης ουρολοίμωξης θα πρέπει να υποβληθούν σε VCUG.

            Επιπρόσθετες κλινικές Ερωτήσεις

            Σε ένα συνοδευτικό άρθρο των συντακτών, ο Thomas B. Newman, MD, MPH, από το Τμήμα Κλινικής Επιδημιολογίας, Τμήμα Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής, και Τομέα Γενικής Παιδιατρικής, του Τμήματος Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο, αποκαλεί τις νέες συστάσεις "μια πολυαναμενόμενη επικαιροποίηση» και «εξαιρετικά τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες."

            Κάνει επιπρόσθετα σχόλια σε απάντηση στις 5 κλινικές ερωτήσεις που απευθύνονται στις κατευθυντήριες οδηγίες και την τεχνική αναφορά, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

            Σε ποια παιδιά θα πρέπει τα ούρα τους να εξετάζονται; Η νέα κατευθυντήρια οδηγία συνιστά επιλεκτική εξέταση ούρων με βάση την προγενέστερη πιθανότητα ουρολοιμώξεων, κάτι το οποίο ο Dr. Newman παραθέτει ότι είναι μια σημαντική βελτίωση έναντι των παραμέτρων πρακτικής του 1999 που συνιστά εξέταση ούρων σε όλα τα παιδιά ηλικίας από 2 μηνών έως 2 ετών με ανεξήγητο πυρετό.

            Πώς θα πρέπει να ληφθεί το δείγμα ούρων; Ο Δρ Newman επικροτεί τη νέα κατευθυντήρια οδηγία για τη συνέχιση της παροχής της επιλογής της μη επεμβατικής λήψης ούρων για ουρο-αναλύσεις, αλλά δεν είναι πεπεισμένος ότι το σακουλάκι των ούρων δεν μπορεί ποτέ να χρησιμοποιηθεί για καλλιέργεια, γιατί το προγενέστερο ενδεχόμενο μπορεί μερικές φορές να αφορά φάση όπου ο καλλιέργεια από το σακουλάκι να είναι χρήσιμη.

            Πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται οι ουρολοιμώξεις; Ο Δρ Newman συμφωνεί με τη σύσταση των κατευθυντήρων οδηγιών ότι οι περιφερειακές διαφορές στα σχέδια αντιμικροβιακής ευαισθησίας θα πρέπει να υπαγορεύουν την επιλογή της αρχικής θεραπείας. Ωστόσο, προτείνει την προσαρμογή της επιλογής με βάση την κλινική πορεία, αντί για τις δοκιμές ευαισθησίας του απομονωθέντος ουροπαθογόνου στελέχους, όπως συνιστάται στην κατευθυντήρια οδηγία.

            Τι απεικόνιση και παρακολούθηση συνιστάται μετά τη διάγνωση της ουρολοίμωξης; "Η σύσταση αναφέρει, δραματικά πιο διαφορετικά από την κατευθυντήρια οδηγία του 1999, ότι η VCUG δεν είναι εξέταση ρουτίνας μετά από την πρώτη εμπύρετη ουρολοίμωξη," γράφει ο Δρ Newman. «Ο κύριος λόγος για αυτή την αλλαγή είναι η συσσώρευση αποδεικτικών στοιχείων που αμφισβητούσαν το όφελος στο να τεθεί διάγνωση κυστεοουρητηρικής παλινδρόμησης.... Για να θέσουμε αυτά τα δεδομένα σε μια ιστορική διάσταση, η λειτουργική ουρητηρική επανεμφύτευση ήταν η τυπική θεραπεία για την VUR μέχρις ότου τυχαιοποιημένες μελέτες ανακάλυψαν ότι αυτό δεν είναι καλύτερο από ό, τι η προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών για την πρόληψη της νεφρικής ουλοποίησης."

            Πώς θα πρέπει τα παιδιά να παρακολουθούνται αφού διαγνωσθεί μια ουρολοίμωξη; Ο Δρ Newman συμφωνεί με τους συγγραφείς των κατευθυντήριων οδηγιών στο να μη συνιστάται η προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών για την πρόληψη των υποτροπών UTI, γιατί οι μετα-αναλύσεις δεν έχουν αποκαλύψει κάποια σημαντική μείωση των συμπτωματικών ουρολοιμώξεων από τέτοια προφύλαξη, ανεξάρτητα από την παρουσία VUR.

            «Χαιρετίζω τους συγγραφείς των νέων κατευθυντήριων οδηγιών της AAP για τις ουρολοιμώξεις και τη συνοδευτική τεχνική αναφορά," καταλήγει ο Δρ Newman. «Και οι δύο εκδόσεις αντιπροσωπεύουν μια σημαντική πρόοδο που θα πρέπει να είναι χρήσιμη στους κλινικούς ιατρούς και τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν αυτό το κοινό πρόβλημα."

            Σχετικές οικονομικές σχέσεις του Δρ Newman, δεν προέκυψαν.

 

Πηγή: http://www.medscape.com/viewarticle/748775 
Pediatrics. 2011;128:595-610, 572-575, e749-e770.

      

 

         

 

      

 
       
   
Copyright © 2011 HelMedica • Πνευματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα.
   
    Σχεδιασμός ιστοσελίδας και περιοδικού - Επιμέλεια κειμένων και υλικού: Τσίντου Μαγδαληνή.    
www.000webhost.com